Fundacja ormiańska KZKO
Ludobójstwo 1915 r.
  • Dodano: 2013-04-18

     

    24 kwietnia 2013 roku, o godzinie 15:30, w Warszawie ul. Modzelewskiego 98 A przy kościele Matki Bożej Anielskiej odbędzie się modlitwa ku pamięci ofiar ludobójstwa Ormian, a następnie marsz pod Ambasadę Turecji. 
    Spodziewamy się waszej obecności.
    Z modlitwą
    h. Dajad
    2013 թվականի ապրիլի 24-ին, ժամը 15:30-ին, Վարշավայի Modzelewskiego 98 A-ում գտնվող Matki Bożej Anielskiej եկեղեցու բակում (Wierzbno մետրոյի հարևանությամբ) տեղի է ունենալու Հոգեհանգստյան աղոթք Հայոց Ցեղասպանության զոհ դարձած հայորդիների հոգիների խաղաղության համար, որից հետո սկսվելու է երթ` դեպի թուրքական դեսպանատուն:
    Ակնկալում ենք բոլորիդ ներկայությունը վերոհիշյալ աղոթքին և երթին:
    Աղոթքով`
    հ. Տաճատ

    24 kwietnia 2013 roku, o godzinie 15:30, w Warszawie ul. Modzelewskiego 98 A przy kościele Matki Bożej Anielskiej odbędzie się modlitwa ku pamięci ofiar ludobójstwa Ormian, a następnie marsz pod Ambasadę Turcji. Spodziewamy się waszej obecności. Z modlitwą h. Dajad

  • Dodano: 2013-03-11

     

    DEBATY ARMEŃSKIE. Historia Ludobójstwa. Historia ignorancji
    14 marca 2013 godz. 18:00 - 21:00 Spotkania mówiące odważnie o tym, co pozostaje w cieniu niepamięci, wyparcia, tabuizacji: Ludobójstwie Ormian w 1915 roku i jej miejscu w historii. Festiwal Gorzkie Żale zaprasza do przyjrzenia się ormiańskiej Golgocie.spotkanie z udziałem Ary Sarafiana i Ragıpa Zarakolu
    18.00 – PAMIĘĆ, CIĄGŁOŚĆ, SPRZECIW. HISTORIA LUDOBÓJSTWA
    Spotkanie z udziałem Ary Sarafiana i Ragıpa Zarakolu
    Celem spotkania jest nie tyle przedstawienie historii wydarzeń roku 1915, lecz przede wszystkim historii zakłamania i tabuizacji, ukazanej w perspektywie refleksji nad ludobójstwem jako realizacji idei „ostatecznego rozwiązania” – unicestwienia narodu wraz z pamięcią o nim. Spotkanie ormiańskiego historyka i tureckiego działacza na rzecz praw człowieka przyniesie wyjątkową dyskusję na temat mechanizmu negacji i jego wpływu na życie potomków tych, którzy ocaleli.
    19.30 – „KTO DZIŚ PAMIĘTA O RZEZI ORMIAN?” HISTORIA IGNORANCJI
    Panel z udziałem Szewacha Weissa, Krzysztofa Czyżewskiego, Witolda Szabłowskiego i Jarosława Freta
    Wydarzenia z Anatolii z początku XX wieku staną się punktem wyjścia szerszej dyskusji, dotyczącej lekcji bycia świadkiem świadków, która staje się każdorazowo lekcją tożsamości. Kwestią wiodącą spotkania będzie „osobista” historia ignorancji, która karmi się biernością i wzmacnia bierność współczesnych Europejczyków. Tak postawiony problem zawiera także kwestię społeczną – budowania „akordu milczenia” wokół każdego aktu przemocy, lub oddawania głosu niemalże na wyłączność w domenie mediów i polityki. Mając na uwadze perspektywę jaką nakreślił dla poezji, sztuki a nawet edukacji po Auschwitz Theodor W. Adorno, chcielibyśmy zadać pytanie: „Czy XXI wiek ma szansę nie stać się wiekiem ignorancji?”

    14 marca 2013 w godz. 18:00 - 21:00 w ramach Festiwalu Gorzkie Żale w Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie ul. Foksal 11 odbędą się spotkania mówiące odważnie o tym, co pozostaje w cieniu niepamięci, wyparcia, tabuizacji: Ludobójstwie Ormian w 1915 roku i jej miejscu w historii. Festiwal Gorzkie Żale zaprasza do przyjrzenia się ormiańskiej Golgocie.

  • Dodano: 2013-03-04

     

    Zapraszamy na otwarcie wystawy "Być świadkiem świadków", które odbędzie się 7 marca br. o godz. 12:00 na Placu przy kosciele św. Anny w Warszawie (ul. Krakowskie Przedmieście
    Wystawa objęta jest patronatem J.E. Ashota Galoyana, Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Republiki Armenii w RP.
    Na wystawę składają się dokumenty historyczne oraz współczesne zdjęcia i materiały zebrane przez członków Teatru ZAR podczas wypraw do Armenii, Izraela i Turcji. Ekspozycja jest próbą przybliżenia wypartej z wielkiej historii Europy „małej” historii narodu ormiańskiego, utrwalonej na nielicznych fotografiach i dokumentach w dopełnieniu z historią „milczącego spojrzenia” współczesnych Europejczyków. Przedstawienie ormiańskiej muzyki, architektury i życia codziennego w Anatolii zestawione zostaje z wydarzeniami przełomu XIX i XX wieku, stanowiącymi tło dla „wynalazku ludobójstwa”, którego idea zrodziła się w gabinetach rządu młodotureckiego. Osią wystawy jest historia eksterminacji Ormian roku 1915, ukazana w kontekście oficjalnych narracji, sprzyjających zakłamaniu i wyparciu z dyskursu historycznego oraz kulturowego przekazu. Trzy zaprezentowane na wystawie postaci stają się emblematami rozważań o ludobójstwie: Komitas Vardapet – mnich, muzyk i muzykolog, jedna z najwybitniejszych postaci w kulturze ormiańskiej, niedoszła ofiara aresztowań w roku 1915; Armin Theophil Wegner – niemiecki oficer w armii tureckiej, autor zdjęć dokumentujących Ludobójstwo Ormian w Anatolii;  Rafał Lemkin – polski prawnik żydowskiego pochodzenia, twórca pojęcia ludobójstwo oraz projektu Konwencji w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa uchwalonej przez ONZ w 1948 roku.
    wystawa czynna będzie do do 27 marca 2013

    Zapraszamy na otwarcie wystawy "Być świadkiem świadków", które odbędzie się 7 marca br. o godz. 12:00 na Placu przy kościele św. Anny w Warszawie (ul. Krakowskie Przedmieście 68). Wystawa objęta jest patronatem J.E. Ashota Galoyana, Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Republiki Armenii w RP.

  • Dodano: 2013-02-21

    Dyrekcja teatru Tesinske Divadlo oraz kierownictwo Sceny Polskiej zapraszają na polską prapremierę dramatu Richarda Kalinoskiego pt. „Księżycowy demon”, która odbędzie się 2 marca 2013 roku o godz. 17: 30 w Teatrze w Czeskim Cieszynie.

  • Dodano: 2013-01-08

    Wywiad z Przemysławem Błaszczakiem aktorem i reżyserem Teatru ZAR

  • Dodano: 2012-11-14

     

    W niedzielę 11 listopada zakończyła się druga edycja VoicEncounters, „Moja milcząca siostro”, poświęcona ludobójstwu Ormian z 1915 roku. Dwa dni wypełnione warsztatami, panelami dyskusyjnymi oraz pokazami zakończył niezwykły koncert muzyki ormiańskiej w kościele św. Antoniego z Padwy. Kolejna edycja VoicEncounters już w maju.
    Miniony weekend oprócz marszów z okazji Święta Niepodległości upłynął pod znakiem spotkań i rozmów na temat historii i kultury ormiańskiej. 10 i 11 listopada w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego odbyła się druga edycja VoicEncounters, czyli „spotkań w głosie”. Tegoroczna odsłona, „Moja milcząca siostro” skoncentrowana była na deportacji i eksterminacji Ormian z początku XX wieku. Organizatorzy zorganizowali szereg paneli dyskusyjnych, pokazów i warsztatów z udziałem znawców historii i kultury ormiańskiej z całego świata. W ciągu dwóch dni spotkań Teatr ZAR próbował podjąć kwestię „milczenia Europy” towarzyszącego pamięci o tych wydarzeniach.
    Pierwszego dnia publiczność miała okazję uczestniczyć w dwóch panelach dyskusyjnych: „Historia ludobójstwa”, który poprowadził dyrektor Instytutu Komitasa w Londynie – Ara Sarafian oraz „Historia zakłamania”, w którym historykowi towarzyszyły Ayşe Günaysu – członkini Komitetu Wykonawczego w stambulskim oddziale Stowarzyszenia Praw Człowieka, a także Talin Suciyan – doktorantka Uniwersytetu Ludwika Maximiliana w Monachium. Spotkania skoncentrowały się wokół tematyki zaprzeczania faktu ormiańskiego ludobójstwa przez tureckie władze. Kulminacją sobotnich wydarzeń VoicEncounters był niezwykły pokaz-dyskusja „Przekaz – przemiana”, w którym udział wzięli mistrzowie śpiewu ormiańskiego ze Stambułu – Nışan Çalgıcıyan i jego uczeń Murat İçlinalça oraz Altuğ Yılmaz – turecki badacz i dziennikarz. Spotkanie, prowadzone przez  śpiewaka z katedry ormiańskiej w Paryżu, Arama Kerovpyana, dotyczyło procesu przekazu ormiańskiego śpiewu modalnego i połączone było z krótkim pokazem, który publiczność nagrodziła owacjami na stojąco.
    Drugiego dnia odbył się trzeci panel zatytułowany „Historia ignorancji”. W spotkaniu uczestniczyli: Krzysztof Czyżewski – dyrektor artystyczny Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2012, profesor Irena Grudzińska-Gross, która przyjechała specjalnie na VoicEncounters z Nowego Jorku, profesor Leszek Koczanowicz oraz Jarosław Fret. Dyskusja poświęcona była bierności Europejczyków oraz historii budowania „akordu milczenia” wokół aktów przemocy. W niedzielę wrocławska publiczność miała także okazję obejrzeć fragmenty dokumentu filmowego „Winds of Armine – Expedition to Anatolia” przedstawiającego najnowszy projekt Teatru ZAR „Armine, Sister”. Dwudniową refleksję na temat tragicznej historii Ormian i bogactwa zniszczonej kultury był finałowy koncert  liturgicznej muzyki wykonany przez rodzinę Kerovpyan i Teatr ZAR, ze specjalnym udziałem Nışana Çalgıcıyana i Murata İçlinalçy, który odbył się w kościele św. Antoniego z Padwy.
    Kolejna edycja VoicEncounters już za pół roku. Przez ten czas artyści Teatru ZAR będą kontynuować  pracę nad spektaklem „Armine, Sister”, którego premiera planowana jest jesienią przyszłego roku. Jak podkreśla Jarosław Fret, dyrektor Instytutu Grotowskiego i lider Teatru ZAR, spektakl nie będzie jednak końcem ormiańskiego projektu, a jego początkiem. – Chcemy, żeby towarzyszył nam także w roku 2014 i 2015 – mówi Fret. – Posługując się terminologią muzyczną, listopadowe spotkania VoicEncounters stanowią przedtakt właściwego dzieła. Obecne będą w nim zarówno wątki ormiańskie, jak i perskie czy kurdyjskie – dodaje. O tym, jaki kształt przybierze kolejna edycja VoicEncounters dowiemy się już za pół roku. Więcej informacji na www.grotowski-institute.art.pl oraz www.voicencounters.art.pl.

    W niedzielę 11 listopada zakończyła się druga edycja VoicEncounters, „Moja milcząca siostro”, poświęcona ludobójstwu Ormian z 1915 roku. Dwa dni wypełnione warsztatami, panelami dyskusyjnymi oraz pokazami zakończył niezwykły koncert muzyki ormiańskiej w kościele św. Antoniego z Padwy. Kolejna edycja VoicEncounters już w maju.

  • Dodano: 2012-11-01

    W ramach przygotowań do zaplanowanej na wiosnę 2013 r. sesji VoicEncounters,  inspirowanej projektem "Armine, Siostro", Teatr ZAR pragnie stworzyć pole rozważań nad historią Armenii. Poprzez obecność głosów szanowanych naukowców z całego świata, zajmujących się historią i kulturą Armenii oraz jej uwarunkowaniami politycznymi, pragniemy ustanowić dwa dni spotkań poświęconych  historii Ormian oraz ich deportacji i eksterminacji na początku XX w., milczeniu towarzyszącemu pamięci o tych wydarzeniach, jak również refleksji o byciu świadkiem oraz dziedziczeniu świadectwa.

    Tym refleksyjnym spotkaniom i rozmowom towarzyszyć będzie niepowtarzalna okazja pracy z Aramem Kerovpyanem, znakomitym śpiewakiem z Katedry Ormiańskiej w Paryżu, który wraz z Virginią Kerovpyan prowadzi pracę nad jednogłosowym, modalnym śpiewem w ramach najnowszego projektu Teatru ZAR. Zespół opowie o swych intuicjach związanych z pracą nad nowym spektaklem, realizowanym w ramach projektu "Armine, Siostro". Wydarzenie to stanowić będzie niejako wstęp do planowanej na wiosnę 2013 edycji VoicEncounters, której tematyka oscylować będzie wokół dziedzictwa kulturowego Armenii oraz diaspory ormiańskiej.

    Serdecznie zapraszamy wszystkich do wzięcia udziału w tych spotkaniach.

  • Dodano: 2012-05-08

    Ormianie zamieszkali w Szczecinku tworzą mocną społeczność, nie tylko zintegrowaną wzajemnie, ale i na zewnątrz w regionie, który zamieszkują. Ta liczna grupa ponad sześćdziesięciu rodzin po raz kolejny dała o sobie znać organizując wspaniały pokaz gościnności połączony z degustacją ormiańskich specjałów kulinarnych. Długą majówkę rozpocząłem od uczestnictwa w uroczystościach organizowanych przez szczecinieckich Ormian z okazji obchodów 97- rocznicy Ludobójstwa Ormian 1915r. Wspaniała organizacja i niezapomniane dla mnie wrażenia.
    29 kwietnia – niedziela w tutejszym kościele parafialnym w godzinach południowych odbyła się msza św. w intencji pomordowanych w 1915 r. naszych przodków. Całą mszę w obrządku ormiańsko - apostolskim celebrował zaproszony z Warszawy ormiański ksiądz Dadżad Tsaturian. Była to bardzo ciekawa /inna, barwna/ msza zwłaszcza dla uczestników nie znających tego obrządku.
    Obchody te nie były zamkniętą uroczystością Ormian, ale otwartym wydarzeniem połączonym z rekreacją i zabawą dla wszystkich. Po mszy, na tutejszym stadionie zorganizowano turniej piłki nożnej z udziałem miejscowych drużyn: Urzędu Miejskiego, Policji, miejscowego klubu sportowego, zakładu pracy, no i drużyna organizatorów występująca pod znaczącą nazwą ,,Ararat”
    Przed rozpoczęciem sportowej rywalizacji był czas na krótkie przypomnienie faktów tej tragicznej historii jaka miała miejsce przed laty. Chwila zadumy i minuta ciszy uczciły pamięć pomordowanych.
    Wynik turnieju nie był istotny, wspólna zabawa, wspaniała pogoda i nastrój sprawiły, że  impreza była udana pozostawiając niezapomniane emocje i wrażenia.

  • Dodano: 2012-04-21

    Fundacja Ormiańska KZKO wraz z Kołem Zainteresowań Kulturą Ormian zaprasza na uroczyste spotkanie pt. "Pierwszy sprawiedliwy wśród narodów świata - Bohdan Gębarski". Spotkanie odbędzie się 24 kwietnia br.  o godz. 19:00 w Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie ul. Elektoralna 12.

  • Dodano: 2012-02-23

    Nadal do naszego kraju przybywają licznie Ormianie. Polska staje się drugą kolebką dla naszych rodaków. Cieszy mnie to, że właśnie Polskę sobie upodobali.
    Cieszy mnie też to, że dbają o dobre imię Ormianina. Zdecydowanie eliminują się od pozostałych emigrantów ze wschodu i bardzo zwracają na to uwagę.
    Dwa lata temu poznałem w Szczecinku Rafaela, Ormianin z krwi i kości przyjechał do naszego kraju w latach 90 -tych. Spodobało mu się i do dnia dzisiejszego tak pozostało. Wrócił do Armenii ożenić się i przyjechał powtórnie do Polski - sprowadził Żonę, tutaj urodziło mu się potomstwo. Z czasem sprowadził Ojca, Matkę, Brata - a Ten swojego przyjaciela..... itd.
    Jeden sprowadzał drugiego wysyłając zaproszenie, a zarazem stwarzając warunki do życia. Nigdy nie koczowali, nie żebrali, nie kradli. Charakterni, z wielką godnością pokonywali wszystkie szczeble naszej biurokracji, aby otrzymać prawo pobytu w Polsce.
    W poniedziałek Rafael zaprosił mnie do siebie do Szczecinka. Nie wiedziałem, gdzie jadę. Rafaela znałem tylko z ulicy. Wiedziałem, że w Szczecinku jest duża grupa emigrantów z Armenii.
    Rafael ma własny domek, mieszka z żoną dziećmi, rodzicami i bratem. On na dole reszta na górze. Na mój przyjazd przybyli inni Ormianie, jak ja to nazwałem, ze ,,Starszyzny” . Dało się odczuć, że coś takiego występuje. Wzajemnie byliśmy zainteresowani sobą. Oni o moich losach emigracji i korzeniach ormiańskich, no a ja zaciekawiony jak Oni są tutaj zorganizowani.
    Obecnie Społeczność ichniejsza liczy sobie 17 rodzin, około 60 osób. Już dwie rodziny są mieszane  /polsko – ormiańskie/

sponsorzy i partnerzy:
Materiały publikowane na stronie są własnością Fundacji Armenian Foundation
Kopiowanie bez zgody Fundacji jest zabronione.