Fundacja ormiańska KZKO
Armenia
  • Dodano: 2014-05-08

     

    W dniach 15.05 - 15.06.2014 w Panstwowej Galarii Sztuki w Sopocie (Plac Zdrojowy 2) prezentowana będzie wystawa "Sztuka Armenii".
    Na wystawie zostanie zaprezentowanych kilkadziesiąt prac pięciu artystów pochodzących z Armenii: mieszkających w Polsce: Gagika Parsamiana i Adel Hayrapetyan oraz Armena Khojoyana, Harutyuna Harutyunyana i Sedy Bekaryan. Adel Hayrapetyan Adel Hayrapetyan urodziła się 15 listopada 1947 roku w Erywaniu. W 1972 roku ukończyła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Erywaniu. W 1987 roku została członkiem Związku Artystów Plastyków Armenii. W roku 1988 otrzymała nagrodę dla najlepszego malarza roku oraz Nagrodę Grand Prix Związku Artystów Plastyków ZSRR. W 1989 roku Ministerstwo Kultury i Związek Artystów Plastyków Armenii przyznał jej tytuł najlepszej malarki roku. Swoje prace prezentowała na wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych w kraju i za granicą. Od 1993 roku mieszka i pracuje w Polsce. Obrazy Adel Hayrapetyan znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Erywaniu, Muzeum Puszkina i w Muzeum „ Mars” w Moskwie, Galerii Art DOW w Szwajcarii a także w prywatnych kolekcjach. więcej informacji kliknij 

    W dniach 15.05 - 15.06.2014 w Panstwowej Galarii Sztuki w Sopocie (Plac Zdrojowy 2) prezentowana będzie wystawa "Sztuka Armenii". Na wystawie zostanie zaprezentowanych kilkadziesiąt prac pięciu artystów pochodzących z Armenii: mieszkających w Polsce: Gagika Parsamiana i Adel Hayrapetyan oraz Armena Khojoyana, Harutyuna Harutyunyana i Sedy Bekaryan. Adel Hayrapetyan Adel Hayrapetyan urodziła się 15 listopada 1947 roku w Erywaniu. W 1972 roku ukończyła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Erywaniu. W 1987 roku została członkiem Związku Artystów Plastyków Armenii. W roku 1988 otrzymała nagrodę dla najlepszego malarza roku oraz Nagrodę Grand Prix Związku Artystów Plastyków ZSRR. W 1989 roku Ministerstwo Kultury i Związek Artystów Plastyków Armenii przyznał jej tytuł najlepszej malarki roku. Swoje prace prezentowała na wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych w kraju i za granicą. Od 1993 roku mieszka i pracuje w Polsce. Obrazy Adel Hayrapetyan znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Erywaniu, Muzeum Puszkina i w Muzeum „ Mars” w Moskwie, Galerii Art DOW w Szwajcarii a także w prywatnych kolekcjach. więcej informacji kliknij tutaj

  • Dodano: 2014-03-03

     

    Instytut Polsko - Rosyjski wydał  kolejną publikację w serii „Biblioteka Instytutu Polsko-Rosyjskiego” pt. „Abchazja, Osetia Południowa i Górski Karabach: geneza i funkcjonowanie systemów politycznych” autorstwa Rafała Czachora.
    Jest to pierwsza w literaturze naukowej tak obszerna próba omówienia kształtowania się i funkcjonowania systemów politycznych nieuznawanych państw Kaukazu Południowego.
    Szczegółowe informacje i elektroniczna wersja publikacji do bezpłatnego pobrania znajduje się tutaj

    Instytut Polsko - Rosyjski wydał  kolejną publikację w serii „Biblioteka Instytutu Polsko-Rosyjskiego” pt. „Abchazja, Osetia Południowa i Górski Karabach: geneza i funkcjonowanie systemów politycznych” autorstwa Rafała Czachora. Jest to pierwsza w literaturze naukowej tak obszerna próba omówienia kształtowania się i funkcjonowania systemów politycznych nieuznawanych państw Kaukazu Południowego. Szczegółowe informacje i elektroniczna wersja publikacji do bezpłatnego pobrania znajduje się tutaj

  • Dodano: 2014-02-27

     

    W okresie 27-29 lutego 1988 roku w miejscowości Sumgait (Azerbejdżan) zostały zorganizowane masakry ludności ormiańskiej przez Azerów. Były one zaplanowane wcześniej, o czym świadczy to, że sprawcy posiadali listę adresów Ormian zamieszkujących Sumgait. W dniach masakry rozłączono telefony w domach, rozdawano narkotyki, alkohol oraz przedmioty, które zostały użyte w rzezi Ormian. 
    Po trwających kilka dni rozbojach, oficjalne wiadomości mówiły o śmierci kilkunastu osób, ale nie oficjalne źródła mówią nawet o ok. tysiącu poszkodowanych Ormian. 
    Aby dowiedzieć się więcej o masakrze w mieście Sumgait z 1988 roku, zapraszamy do obejrzenia filmu dokumentalnego „Ordinary Genocide” z polskimi napisami w dniu 28-go lutego o godz. 17:00 w siedzibę Fundacji Polsko-Ormiańskiej przy ulicy Wspólnej 61 lok. 107.
    1988թ. 
    փետրվարի 27- 29-ին Սումգաիթ (Ադրբեջան) քաղաքում, ադրբեջանցիների կողմից կազմակերպվել է հայ բնակչության ջարդեր: Այդ ամենը եղել է նախօրոք ծրագրված, որի մասին վկայում է այն փաստերը, որ նախապես ջարդարարները ունեցել են հայերի բնակատեղերի ցուցակը, հեռախոսակապը անջատված է եղել, ոճիրը իրականացնողներին բաժանվել է թմրանյութեր, ոգելիչ խմիչքներ, մետաղյա գործիքներ և այլն:
    Այդ մի քանի օրերի ընթացքում, ըստ պաշտոնական տվյալների զոհվել են տասնյակ հայեր, իսկ ոչ պաշտոնական տվյալներով՝ հազարից ավելի սպանվածներ:
    1988թ. Սումգայիթի ջարդերի մասին կարող եք ավելին իմանալ «Սովորական ցեղասպանություն» փաստագրական ֆիլմից, որը կցուցադրվի լեհերեն գրությամբ փետրվարի 28-ին, ժամը՝ 17:00 Լեհ-հայկական հիմնադրամում:
    Serdecznie zapraszamy 28-go lutego godz. 15:00 na Skwer Ormiański (Sadyba), gdzie przy ormiańskim krzyżu (Chaczqar), odbędzie się msza za dusze zmarłych w mieście Sumgait (Azerbejdżan) w 1988 roku:
    Z modlitwą o. Dadżad
    2014 թվականի փետրվարի 28-ին, ժամը 15:00-ին, Վարշավայի Հայկական պուրակում (Սադիբայի այգում) տեղադրված Խաչքարի առջև կատարվելու է Հոգեհանգստյան աղոթք 1988 թվականին Ադրբեջանում դաժանաբար սպանված հայորդիների հոգիների խաղաղության համար:
    Աղոթքով`
    Հ. Տաճատ
    Info: Fundacja Polsko-Ormiańska Warszawa, ul. Wspólna 61/107

    W okresie 27-29 lutego 1988 roku w miejscowości Sumgait (Azerbejdżan) zostały zorganizowane masakry ludności ormiańskiej przez Azerów. Były one zaplanowane wcześniej, o czym świadczy to, że sprawcy posiadali listę adresów Ormian zamieszkujących Sumgait. W dniach masakry rozłączono telefony w domach, rozdawano narkotyki, alkohol oraz przedmioty, które zostały użyte w rzezi Ormian. Po trwających kilka dni rozbojach, oficjalne wiadomości mówiły o śmierci kilkunastu osób, ale nie oficjalne źródła mówią nawet o ok. tysiącu poszkodowanych Ormian. Aby dowiedzieć się więcej o masakrze w mieście Sumgait z 1988 roku, zapraszamy do obejrzenia filmu dokumentalnego „Ordinary Genocide” z polskimi napisami w dniu 28-go lutego o godz. 17:00 w siedzibę Fundacji Polsko-Ormiańskiej przy ulicy Wspólnej 61 lok. 107.

  • Dodano: 2014-02-13

    13 lutego Ormianie obchodzą święto, w którym główna rola przypada zakochanym. Święto o pogańskim rodowodzie, niegdyś nosiło nazwę Derendez, co znaczy „snop przed twoim domem” i przebiegało pod znakiem nadziei na dobry urodzaj w rozpoczynającym się cyklu wegetacyjnym. Po przyjęciu przez Armenię chrześcijaństwa święto zostało dostosowane do nowych wierzeń, zmieniając nazwę z Derendez na Terendez („Ter” znaczy „Pan”) i treść. Dzisiejszy Terendez to święto młodych, chłopców, dziewcząt, zwłaszcza zaś tych, którzy zamierzają wkrótce powiedzieć sobie „tak”. W centrum obchodów tego dnia znajduje się ognisko, przez które skaczą zakochani. Jeśli przeskoczą, nie puszczając ręki ukochanej osoby, znaczy to, że małżeństwo będzie silne, a miłość wieczna. Po młodych skaczą też bezdzietne kobiety w nadziei, że płomień obdarzy je potomstwem. W ogóle wierzy się, że ludzie „liźnięci” płomieniem świątecznego ogniska będą mieli szczęście. Skoki kończą się radosnym korowodem uczestników święta wokół ogniska. Ognisko wygasa, a ludzie zbierają popiół i rozsypują go po polach – odnaleźć w tym można przesłanie dawnego Derendez, popiół ze świątecznego ogniska zapewnić ma bowiem urodzaj. Dziś w miastach tradycyjne ogniska zastępowane są często lampionami noszonymi przez młodych spacerujących po ulicach w wieczór Trndez. info:Radosław Stryjewski

  • Dodano: 2014-01-22

     

    Około godziny 6 rano (czasu kijowskiego) ukraińskie media podały informację o pierwszej ofierze protestów. 21-letni Ormianin, Serhij Nihojan, zginął od ran postrzałowych trafiony najprawdopodobniej przez snajpera na ul. Hruszewskiego, gdzie od niedzieli trwają walki ukraińskiej milicji i antyrządowych demonstrantów. Według relacji świadków aktywista został postrzelony w szyje i głowę. Lekarze obecni na EuroMajdanie, którzy próbowali reanimować Ormianina, nie sprecyzowali czy użyta została ostra amunicja czy gumowe kule. Ofiara od początku grudnia była aktywnym uczestnikiem protestów na EuroMajdanie, biorąc m.in. udział w akcji czytania wierszy Tarasa Szewczenki na barykadach Majdanu.
    http://eastbook.eu/2014/01/country/ukraine/pierwsze-ofiary-protest%C3%B3w-w-kijowie/

    Około godziny 6 rano (czasu kijowskiego) ukraińskie media podały informację o pierwszej ofierze protestów. 21-letni Ormianin, Serhij Nihojan, zginął od ran postrzałowych trafiony najprawdopodobniej przez snajpera na ul. Hruszewskiego, gdzie od niedzieli trwają walki ukraińskiej milicji i antyrządowych demonstrantów. Według relacji świadków aktywista został postrzelony w szyje i głowę. Lekarze obecni na EuroMajdanie, którzy próbowali reanimować Ormianina, nie sprecyzowali czy użyta została ostra amunicja czy gumowe kule. Ofiara od początku grudnia była aktywnym uczestnikiem protestów na EuroMajdanie, biorąc m.in. udział w akcji czytania wierszy Tarasa Szewczenki na barykadach Majdanu.

  • Dodano: 2014-01-22

    Serdecznie zapraszamy na koncert folkowego zespołu HabiArJan,30 stycznia 2014 roku o godz.21.00 w Tortilla Factory,Wilcza róg Poznańskiej - Warszawa. Zespół prezentuje folk z różnych stron świata, między innymi z Armenii i Inguszetii.

  • Dodano: 2014-01-21

     

    Serdecznie zapraszamy 25-go stycznia o godz. 17:00 do siedziby Fundacji Polsko-Ormiańskiej (Wspólna 61 lok.107) na spotkanie młodzieżowe związane z dniem św. Sargisa.
    Tego dnia ormiańska młodzież świętuje swój dzień -Dzień Zakochanych. 
    Wspólnie będziemy świętować to tradycyjne ormiańskie święto,
    poczęstujemy Was „Aghi blit”-em czyli „słonym pierogiem”.
    Naszym gościem, będzie Arci (Artaszes Baroyan) , muzyk o ormiańskich korzeniach, tworzący Reggae, Dancehall, Dub i Hip-Hop. Tym razem, wykona dla nas kilka utworów przy akompaniamencie gitary .
    Wieczór będzie obfitować w tradycyjne gry i zabawy ormiańskie. Najaktywniejszy uczestnik dostanie „Aghi blit”…
    Do zobaczenia..
    UWAGA: Prosimy potwierdzić uczestnictwo na adres:
    e-mail: office@fpo.com.pl
    Tel. 511 227 777
    Adres: Wspólna 61 lok 107, Warszawa
    Dzień: 25 styczeń, godz. 17:00
    Սիրելի լեհաստանաբնակ հայ երիտասարդներ մեծ սիրով ձեզ հրավիրում ենք նշելու Սուրբ Սարգիսի տոնը` Լեհ-հայկական հիմնադրամում (Wspólna 61 lok.107), հունվարի 25-ին ժամը՝ 17:00-ին:
    Ինչպես գիտեք, այդ օրը Հայաստանում ավանդականորեն նշվում է որպես երիտասարդների սիրո և հովանավորության օր: Երեկոյի հյուրն է լինելու Arci-ին (Արտաշես Բարոյանը), որը Լեհաստանում ստեղծագործում է և կատարում Reggae, Dancehall, Dub i Hip-Hop ոճային երգեր: Երեկոյի ընթացքում կլսենք Arci կատարմամբ երգեր, ինչպես նաև կիթառային երաժշտություն: Երեկոն կշարունակենք տարբեր տեսակի խաղերի կազմակերպմամբ: 
    Ամենակտիվ մասնակիցը կհամտեսի «աղի բլիթ» 
    Մինչ հանդիպում...
    Ցանկալի կլինի մասնակիցը հաստատի իր մասնակցությունը հետևյալ կերպ.
    e-mail: office@fpo.com.pl
    Հեռ. 511 227 777
    Հասցեն: Wspólna 61 lok 107, Վարշավա
    Օր: 25 հունվար ժամը՝17:00.

    Serdecznie zapraszamy 25-go stycznia o godz. 17:00 do siedziby Fundacji Polsko-Ormiańskiej (Wspólna 61 lok.107) na spotkanie młodzieżowe związane z dniem św. Sargisa. Tego dnia ormiańska młodzież świętuje swój dzień - Dzień Zakochanych. Wspólnie będziemy świętować to tradycyjne ormiańskie święto, poczęstujemy Was „Aghi blit”-em czyli „słonym pierogiem”. Naszym gościem, będzie Arci (Artaszes Baroyan), muzyk o ormiańskich korzeniach, tworzący Reggae, Dancehall, Dub i Hip-Hop. Tym razem, wykona dla nas kilka utworów przy akompaniamencie gitary. Wieczór będzie obfitować w tradycyjne gry i zabawy ormiańskie. Najaktywniejszy uczestnik dostanie „Aghi blit”…  Do zobaczenia..  UWAGA: Prosimy potwierdzić uczestnictwo na adres: e-mail: office@fpo.com.pl Tel. 511 227 777 Adres: Wspólna 61 lok 107, Warszawa

  • Dodano: 2013-12-14

     

    Ormiański mnich Grzegorz (zwany później świętym Grzegorzem Ormianinem) przyjechał z Nicopolis do Beaudrevilliers w roku 991. Pozwolono mu wieść pustelnicze życie w pobliżu kościoła the Saint Martin-le-Seul. Minich zamieszkał w małej grocie niedaleko kościoła. Ta naturalna, maleńka jaskinia była nie dużo większa niż jego postać, ale pozwalała mu wieść spokojne, pustelnicze życie wypełnione modlitwą. Święty Grzegorz 7 lat  spędził na długich kontemplacjach, żywiąc się jadalnymi korzonkami oraz dzikim miodem praktykując surowy styl życia zapełnienie nieznany  kulturze zachodniej. Aura jego pobożności i dobroci  wkrótce rozprzestrzeniła się po okolicy. Dla lokalnej społeczności jego atrakcyjność wynikała nie tylko ze  świątobliwości, ale także z życzliwości i  radosnego przyjmowania ludzi. Znany był z rozległej wiedzy. Zarówno panowie jak i chłopi przybywali tłumnie do jego pustelni wierząc w jego moc uzdrawiania z wszelkich chorób.
    Darowizny pozwalały pomagać biednym oraz oferować wschodnią gościnność. Kazdy  posiłek   kończył się słodkim poczęstunkiem - ciastkiem samodzielnie robionym według przepisu przywiezionego z rodzinnego kraju, Armenii, w skład którego wchodził miód i zioła (przyprawy). podczas swojego siedmioletniego pobytu w nowej ojczyźnie Grzegorz Ormianin znalazł czas, aby nauczyć ludzi wszystkiego o przyjemnym kruchym ciasteczku. 
    Grzegorz Ormianin zmarł w aurze świętości 16 marca 999roku pozostawiając nie tylko świadectwo wiary i miłosierdzia, ale także słodycz, który wprawia w radość zarówno młodych, jak i  starszych mieszkańców tej okolicy. Z czasem ormiańskie kruche ciasteczko ruszył ona podbój Europy. 
    MIŁEGO PIECZENIA ŚWIĄTECZNYCH PIERNIKÓW
     

    Ormiański mnich Grzegorz (zwany później świętym Grzegorzem Ormianinem) przyjechał z Nicopolis do Beaudrevilliers w roku 991. Pozwolono mu wieść pustelnicze życie w pobliżu kościoła the Saint Martin-le-Seul. Minich zamieszkał w małej grocie niedaleko kościoła. Ta naturalna, maleńka jaskinia była nie dużo większa niż jego postać, ale pozwalała mu wieść spokojne, pustelnicze życie wypełnione modlitwą. Święty Grzegorz 7 lat  spędził na długich kontemplacjach, żywiąc się jadalnymi korzonkami oraz dzikim miodem praktykując surowy styl życia zapełnienie nieznany  kulturze zachodniej. Aura jego pobożności i dobroci  wkrótce rozprzestrzeniła się po okolicy. Dla lokalnej społeczności jego atrakcyjność wynikała nie tylko ze  świątobliwości, ale także z życzliwości i  radosnego przyjmowania ludzi. Znany był z rozległej wiedzy. Zarówno panowie jak i chłopi przybywali tłumnie do jego pustelni wierząc w jego moc uzdrawiania z wszelkich chorób. Darowizny pozwalały pomagać biednym oraz oferować wschodnią gościnność. Każdy  posiłek kończył się słodkim poczęstunkiem - ciastkiem samodzielnie robionym według przepisu przywiezionego z rodzinnego kraju, Armenii, w skład którego wchodził miód i zioła (przyprawy). Podczas swojego siedmioletniego pobytu w nowej ojczyźnie Grzegorz Ormianin znalazł czas, aby nauczyć ludzi wszystkiego o przyjemnym kruchym ciasteczku. Grzegorz Ormianin zmarł w aurze świętości 16 marca 999roku pozostawiając nie tylko świadectwo wiary i miłosierdzia, ale także słodycz, który wprawia w radość zarówno młodych, jak i  starszych mieszkańców tej okolicy. Z czasem ormiańskie kruche ciasteczko ruszyło na podbój Europy. 

    MIŁEGO PIECZENIA ŚWIĄTECZNYCH PIERNIKÓW

     

  • Dodano: 2013-12-07

    W tym roku mija 25 rocznica tragicznego w skutkach trzęsienia ziemi, które nawiedziło północną Armenię w 1988 zabijając ponad 25 tysięcy ludzi. Z okazji rocznicy, w dniu 7 grudnia o godzinie 16:00 w Łodzi, w kapliczce ormiańskiej, odbędzie się Msza Święta w intencji Ofiar trzęsienia ziemi. Będziemy modlić się o wieczny spokój ich dusz. Wierni będą mogli wziąć udział we Mszy również w Warszawie, w parku Sadyba, na skwerze ormiańskim, przed chaczkarem, w dniu 8 grudnia o godzinie 15:00 

  • Dodano: 2013-09-30

    Wśród książek nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak 2013 znalazły się „Podróże do Armenii i innych krajów z uwzględnieniem najbardziej interesujących obserwacji przyrodniczych” Krzysztofa Środy (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012, s. 160 )
    Pozostali nominowani: 
    Adam Leszczyński, „Zbawcy mórz” (Wielka Litera);
    Wojciech Górecki, „Abchazja” (Czarne); 
    Dorota Kozińska, „Dobra Pustynia“( WAB); 
    Andrzej Muszyński, „Południe” (Czarne);
    Maciej Wasielewski, „Jutro przyjedzie królowa” (Czarne)
    Nagroda imienia Beaty Pawlak przyznawana jest od 2003 roku za tekst na temat innych 
    kultur, religii i cywilizacji opublikowany w języku polskim w okresie od 1 lipca poprzedniego 
    roku do 30 czerwca bieżącego roku. W ten sposób wypełniana jest ostatnia wola Beaty 
    Pawlak, dziennikarki i pisarki, która 12 października 2002 zginęła w zamachu 
    terrorystycznym na indonezyjskiej wyspie Bali. Ustanowiony Jej testamentem i noszący Jej 
    imię Fundusz, powierzony został Fundacji im. Stefana Batorego. Dotychczasowymi 
    laureatami nagrody są: Joanna Bator, Max Cegielski, Artur Domosławski, Anna Fostakowska, 
    Bartosz Jastrzębski, Marek Kęskrawiec, Piotr Kłodkowski, Cezary Michalski, Jacek Milewski, 
    Jędrzej Morawiecki, Beata Pawlikowska, Paweł Smoleński, Andrzej Stasiuk, Witold Szabłowski
    i Mariusz Szczygieł.
    O przyznaniu Nagrody decyduje Kapituła w składzie: Urszula Doroszewska, Wojciech 
    Jagielski, Piotr Kłodkowski, Maria Kruczkowska, Antoni Rogala (sekretarz), Olga Stanisławska, 
    Adam Szostkiewicz (przewodniczący), Wojciech Tochman, Joanna Załuska, Wojciech Załuska.
    Wręczenie Nagrody odbędzie się 14 października 2012 (poniedziałek) o godz. 17.00, siedziba
    Fundacji im. Stefana Batorego, Warszawa, ul. Sapieżyńska 10a

    Wśród książek nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak 2013 znalazły się „Podróże do Armenii i innych krajów z uwzględnieniem najbardziej interesujących obserwacji przyrodniczych” Krzysztofa Środy (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012, s. 160 )

sponsorzy i partnerzy:
Materiały publikowane na stronie są własnością Fundacji Armenian Foundation
Kopiowanie bez zgody Fundacji jest zabronione.